Γεώργιος Σουρής: «Χριστούγεννα»



«Το σπήλαιο, Χριστέ, κοιτώ
και γονατίζω και ρωτώ:
Γιατί και πριν στη φάτνη σου να γεννηθείς ακόμα,
κι ανθρώπου λάβεις σώμα,
όσοι φανήκαν άνθρωποι γεννήθηκαν σ’ αχούρια –
και σε παλάτια λαμπερά τα ξέστρωτα γαϊδούρια;

Γιατί, Θεάνθρωπε Χριστέ, και κάθε βασιλιάς,
που φέρνει ειρήνης σύμβολον, κλωνάρι της ελιάς
και δακρυσμένος στέκεται με σταυρωμένα χέρια
σαν άγιος Ονούφριος προ της θεότητός Σου,
αφήνει σκλάβους λάτρες σου στα τούρκικα μαχαίρια
και δεν τους σώζει η Γέννα Σου μηδέ κι ο θάνατος Σου;

Γιατί να κρύβεται, Χριστέ, στου κόσμου τα φιλιά
φαρμακωμένος πόλεμος και κιτρινιάρης φθόνος;
Γιατί και του προδρόμου σου Σωκράτη τη σπηλιά
οι σήμερον σωκρατικοί εκόπρισαν αφθόνως;

Γιατί, Χριστέ, στον κόσμο σου, και πάντοτε και τώρα,
ίσα να μη μοιράζονται των αγαθών τα δώρα,
κι άλλοι να τρώνε κάπονες (*) πεντέμισι λιτρών,
κι άλλοι να βλέπουν χάσκοντες εκείνους που τους τρων;

Κι άλλα πολλά ρωτήματα ποθώ, Χριστέ, να κάνω,
μα κι εκ της γης καμιά φωνή, αλλ’ ούτε κι από πάνω.
Και τραγουδώ μ’ ελιάς κλαδί, στο βογγητό του πόνου:
Χριστούγεννα, πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου!

Εις των αλόγων άλλοτε την φάτνην εγεννήθη
Μεσσίας λογικότατος, τυφλά φωτίσας πλήθη,
στη φάτνη δε των λογικών, που λέγεται Βουλή,
Μεσσίαι δίχως λογικά γεννήθηκαν πολλοί…»


Εδημοσιεύθη το 1887
(*) καπόνι = πουλερικό, κόκκορας.
Tags: , ,

Syros Agenda - Οδηγός ψυχαγωγίας για τη Σύρο

Το Syros Agenda δε φέρει καμία ευθύνη για πιθανή τροποποίηση του προγράμματος. Bookmark and Share Print Friendly and PDF Print Print Friendly and PDF PDF Άδεια Creative Commons