Το θέατρο "Απόλλων" συμμετέχει στην Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου

Το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου έχει καθιερώσει την 27η Μαρτίου από το 1962 ως Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου και εορτάζεται με θεατρικά δρώμενα και ανάλογες εκδηλώσεις. Επίσης, κάθε χρόνο τέτοια μέρα επιλέγεται μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου από μια χώρα - μέλος του Ινστιτούτου, για να γράψει ένα μήνυμα, το οποίο διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε όλον τον κόσμο.

Το φετινό μήνυμα γράφτηκε από τον διεθνούς φήμης ρωσικής καταγωγής σκηνοθέτη, παιδαγωγό και ερευνητή, Ανατόλι Βασίλιεφ, έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους του σύγχρονου θεάτρου. 


Το μήνυμα είναι το εξής:

«Έχουμε ανάγκη το θέατρο; 

Αυτό είναι το ερώτημα που τίθεται ενώπιον χιλιάδων επαγγελματιών του θεάτρου και εκατομμυρίων κουρασμένων από αυτό, ανθρώπων.

Γιατί το έχουμε ανάγκη;

Στις μέρες μας, συγκρινόμενη με τις πλατείες των πόλεων και τις γαίες των κρατών, όπου πραγματικές τραγωδίες συμβαίνουν καθημερινά στη ζωή, η σκηνή μοιάζει πια ασήμαντη.

Τι σημαίνει το θέατρο για μας;

Επίχρυσες γκαλερί και μπαλκόνια σε θεατρικές αίθουσες, βελουδένιες πολυθρόνες, βρώμικα παρασκήνια, δουλεμένες φωνές των ηθοποιών - ή αντιθέτως, κάτι διαφορετικό: Μαύρα κουτιά, βαμμένα με λάσπη και αίμα, γεμισμένα με ένα τσούρμο λυσσαλέων γυμνών σωμάτων.

Τι θα μπορούσε να μας πει;

Τα πάντα! Το θέατρο μπορεί να μας μιλήσει για τα πάντα. Για το πώς οι θεοί κατοικούν στον ουρανό, πώς οι φυλακισμένοι μαραζώνουν σε υπόγειες σπηλιές και πώς το πάθος μας εξυψώνει και πώς η αγάπη μπορεί να μας καταστρέψει, πως κανείς δεν έχει ανάγκη έναν καλόν άνθρωπο σ’ αυτόν τον κόσμο και πώς βασιλεύει ο δόλος, πώς μερικοί άνθρωποι ζουν σε διαμερίσματα, ενώ τα παιδιά εξασθενούν σε προσφυγικούς καταυλισμούς και πώς όλοι θα πρέπει να επιστρέψουν πίσω στην έρημο και πώς μέρα με τη μέρα αναγκαζόμαστε να αποχωριστούμε τους αγαπημένους μας - το θέατρο μπορεί να μας μιλήσει για όλα.

Το θέατρο υπήρχε και θα συνεχίσει να υπάρχει παντοτινά. Και τώρα, τα τελευταία πενήντα έως εβδομήντα χρόνια, μας είναι ιδιαίτερα αναγκαίο. Γιατί είναι εμφανές ότι από όλες τις δημόσιες τέχνες μόνο το θέατρο έχει τη δυνατότητα της μετάδοσης – του λόγου, από στόμα σε στόμα, από βλέμμα σε βλέμμα, από χέρι σε χέρι, από σώμα σε σώμα. Το θέατρο δεν χρειάζεται διαμεσολαβητή για να ταξιδέψει ανάμεσα στους ανθρώπους - αποτελεί την πιο διάφανη πλευρά του φωτός, δεν ανήκει ούτε στον νότο, ούτε στον βορρά, στην ανατολή ή τη δύση - ω όχι, είναι η ουσία του ιδίου του φωτός, που λαμπυρίζει από τις τέσσερις γωνιές του κόσμου, ενός φωτός που ακαριαία αναγνωρίζει κάθε εχθρικό ή φιλικό πρόσωπο.

Και χρειαζόμαστε ένα ποικίλο θέατρο, παντός είδους. Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι από όλες τις μορφές του θεάτρου οι πιο περιζήτητες θα αποδειχθούν οι αρχαϊκές μορφές του. Το τελετουργικό θέατρο δεν πρέπει να τοποθετείται με τεχνητό τρόπο σε αντιδιαστολή με τα «πολιτισμένα έθνη». Ο λαϊκός πολιτισμός αποδυναμώνεται όλο και περισσότερο, καθώς ο ούτω καλούμενος «πολιτισμός της πληροφορίας» σταδιακά αντικαθιστά και εκδιώχνει τις φυσικές οντότητες, καθώς και την ελπίδα μας για μια συνάντηση μαζί τους, κάποτε.

Μα τώρα το βλέπω ξεκάθαρα: το θέατρο άνοιξε. Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους.

Στο διάολο οι ηλεκτρονικές συσκευές και οι υπολογιστές - πηγαίνετε θέατρο! Γεμίστε ολόκληρες σειρές καθισμάτων κοντά και μακριά από τη σκηνή, ακούστε το λόγο και κοιτάξτε τις ζωντανές εικόνες! - είναι θέατρο αυτό μπροστά σας, μην το παραγνωρίζετε και μη χάνετε την ευκαιρία να συμμετέχετε σ’ αυτό - είναι ίσως η πολυτιμότερη ευκαιρία που έχουμε τη δυνατότητα να βιώσουμε από κοινού, μέσα στις μάταιες και βιαστικές ζωές μας.

Χρειαζόμαστε κάθε είδους θέατρο.

Μόνο ένα είδος θεάτρου σίγουρα κανένας δεν έχει ανάγκη - και μιλώ για το θέατρο των πολιτικών παιγνιδιών, ένα θέατρο πολιτικών «ποντικοπαγίδων», ένα θέατρο που παίζουν οι πολιτικοί, ένα μάταιο πολιτικό θέατρο. Αυτό που σίγουρα δεν χρειαζόμαστε είναι το θέατρο της καθημερινής τρομοκρατίας, είτε σε ατομικό είτε σε συλλογικό επίπεδο, αυτό που δεν χρειαζόμαστε είναι το θέατρο πτωμάτων και αίματος στις πλατείες και στους δρόμους, στις πρωτεύουσες ή στις επαρχίες, ένα κάλπικο θέατρο συγκρούσεων μεταξύ θρησκειών και εθνικών ομάδων». 


Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου, το Θέατρο Απόλλων θα είναι ανοιχτό σήμερα, Κυριακή 27 Μαρτίου 2016, με δωρεάν είσοδο, από τις 10:00 – 14:00 και από τις 18:00 – 21:00. 

Αξίζει να αναφέρουμε ότι το Θέατρο Απόλλων είναι ένα θέατρο – έμβλημα για τη Σύρο, καθώς αντικατοπτρίζει την οικονομική και πολιτιστική άνθηση της Ερμούπολης του 19ου αιώνα, ενώ η πολιτιστική του ακτινοβολία έχει ξεπεράσει τα σύνορα της Ελλάδας και έχει εξαπλωθεί διεθνώς.

Οι θεατρικοί όμιλοι και σύλλογοι της Σύρου, μέσα από εξαιρετικές θεατρικές παραστάσεις και ποικίλα καλλιτεχνικά δρώμενα όλα αυτά τα χρόνια, ξεδιπλώνουν το πηγαίο ταλέντο τους και αποδεικνύουν τη μεγάλη αγάπη και το μεράκι τους για αυτό που κάνουν. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αυτή την ανόθευτη αγάπη για το θέατρο τη μεταλαμπαδεύουν στις νεότερες γενιές, με αποτέλεσμα η πολιτιστική κληρονομιά της Σύρου να ανανεώνεται και να εμπλουτίζεται διαρκώς.

Οφείλουμε, λοιπόν, ως κοινωνία που θέλει να προοδεύει, να στηρίζουμε και να αγκαλιάζουμε τη δράση και τις προσπάθειες των συλλόγων μας, καθώς το Θέατρο δεν είναι μόνο ο χώρος, αλλά και οι άνθρωποί του, η τέχνη τους και το κοινό τους, συμβάλλοντας στην πνευματική και ψυχική μας ανέλιξη και προάγοντας τον πολιτισμό μας. 


Γραφείο Τύπου Δήμου Σύρου - Ερμούπολης
Tags:

Syros Agenda - Οδηγός ψυχαγωγίας για τη Σύρο

Το Syros Agenda δε φέρει καμία ευθύνη για πιθανή τροποποίηση του προγράμματος. Αν σας άρεσε αυτό που διαβάσατε, διαδώστε το. Ευχαριστούμε! Bookmark and Share Print Friendly and PDF Print Print Friendly and PDF PDF Άδεια Creative Commons

Σχετικά με τα σχόλια

Το syrosagenda.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.